Ένα ωραίο και ήσυχο απογευματάκι και ενώ ήμουν για μια χαλαρή μπύρα με έναν αγαπημένο φίλο, η καλή μου συνεργάτης Μαριάμ (την δίνω στεγνά) μάς επισκέφτηκε, αποφασισμένη να μου συστήσει ένα παιδί που ασχολείται με την μουσική, με σκοπό να του πάρω μια συνέντευξη. “Χρήστος”, μου λέει,”20 χρονών”. “Ελένη”, του λέω, “μην ξεγελιέσαι από το ύψος, 19 χρονών είμαι…”

Αφού τελείωσαν οι συστάσεις, κανονίσαμε να βρεθούμε στο Αιγάλεω για τη συνέντευξη.
Έτσι και έγινε ένα πρωϊνό μετά λίγες μέρες, κι αποφασίσαμε να πάμε στον φιλόξενο χώρο του καφέ-μπαρ Μότσαρτ, μαζί με τον φωτογράφο μας Theo Lian, που έτυχε να γνωρίζει τον Χρήστο από μια παλιά του φωτογράφηση. Δεν είχα πιει καφέ και του ξεκαθάρισα ότι πρώτα θα ξυπνήσω, και ύστερα θα συνεχίσουμε κανονικά την δουλειά μας.
Να σας πω την αμαρτία μου, υπέθεσα ότι θα δυσανασχετήσει. Κι όμως δεν το έκανε!
Μέσα από την συνάντηση μας για την συνέντευξη, γνώρισα έναν άνθρωπο κοινωνικό, ανοιχτό σαν άνθρωπο, ακομπλεξάριστο, εξωστρεφή αλλά ήπιων τόνων, ευχάριστο και αληθινό, που γι΄ αυτόν τον λόγο του έδωσα το προσωνύμιο ο «χαμογελαστός» Χρήστος Παυλάκης!… Περισσότερα…

Πηγή : http://e-stage.gr