Αυτό το παιδί κατάφερε να κάνει κάτι όσο κανείς άλλος μέχρι σήμερα. Να είναι στην σκέψη όλων μας με ένα χαμόγελο, μια ανάμνηση μόνο θετική και με τα κομμάτια του να τα τραγουδούν όλοι και να λένε ” Είναι δυνατόν να μην είναι κοντά μας “. Δε χωνεlyεται απο κανέναν. Φαντάσου η οικογένεια του που έχασε και άλλο ένα πρόσωπο πριν λίγες μέρες και έχει  και πάλι πένθος.

Πέρασαν 14 μήνες απο την ημέρα που σκοτώθηκε ο Παντελής. Η ζωή μπορεί να συνεχίζεται, να έχει βρει ρυθμούς για πολύ κόσμο και για όλους μας αλλά αυτό γίνεται μηχανικά. Γίνεται γιατί έτσι πρέπει να γίνει. Δε ξεχνάμε. Δε σταματάμε να πονάμε. Δε σταματάμε να θυμόμαστε. Δε σταματάμε να λέμε γιατί. Σήμερα και επειδή είμαι στους Άγιους Τόπους για τηλεοπτικά γυρίσματα είχα χρόνο να δω λίγο το αρχείο μου στο κινητό μου και στον υπολογιστή μου. Να θυμηθώ τον Παντελή γιατι το είχα ανάγκη. Μοιράζομαι μαζί σας φωτογραφίες που ποτέ δεν ανέβασα ποτέ μέχρι σήμερα. Ένα πολύ μικρό δείγμα μικρών στιγμών που εγώ προσωπικά δε θα ξεχάσω ποτέ στην ζωή μου μιας και τέσσερα χρόνια μαζί του έζησα πράγματα για 34 χρόνια με ταξίδια – επιτυχίες – αγωνίες και πολύ δουλειά. Μόνο Παντέλος γιατί όλοι μας που και που έχουμε τα ξεσπάσματα μας. Και αν τα ξεσπάσματα έχουν να κάνουν με αναμνήσεις τότε είναι κάλό για όλους μας.

Πηγή : http://www.newspistol.gr