Τα λόγια δεν βγαίνουν εύκολα… Είναι ίσως η πιο δύσκολη στιγμή στην ζωή μου. Είναι μια καταραμένη αλήθεια. Δεν είσαι πια μαζί μας Παντελάκο. …

Έφυγες μόλις στα 33 σου. Έφυγες και άφησες πίσω σου φοβερές αναμνήσεις και στιγμές που περάσαμε παρέα. Με το αφεντικό μας τον Κώστα που λιώναμε στο γέλιο και ακούγαμε όλα αυτά που έγραφες πρώτοι απο όλους. Με όλα τα φιλαράκια σου που ερχόντουσαν στο καμαρίνι σου και τα κάναμε άνω κάτω. Παντού μαζί. Σε όλη την Ελλάδα, στο εξωτερικό. Σε όλα τα μέρη που ο κόσμος σε λάτρεψε και ζήσαμε μαζί σου μοναδικές στιγμές και επιτυχίες. Δίπλα σου τέσσερα χρόνια Παντελή είδα και έμαθα πολλά . Κατηγορήθηκα πολύ που σε πίστεψα και σε στήριξα. Που δούλεψα για σένα. Αλλά ήταν τιμή μου. Ήταν τιμή μου που ήσουν φίλος! Αδερφός! Μεγάλη τυπάρα. Και δε θα ξεχάσω το τελευταίο βράδυ μας στο Teatro. Στις πρόβες σου. Την πλάκα για το στοίχημα, τις ετοιμασίες για το νέο σου καμαρίνι. Και τώρα; Ποτέ ξανά. Πόσο άδικη αυτή η ζωή. Μα πόσο; Καλό ταξίδι φιλαράκι μου. Καλό ταξίδι αδερφέ μου. Απο εκεί ψηλά ξέρω οτι μας παρακολουθείς. Βλέπεις τον πόνο μας. Το πένθος μας.  Θα προσέχουμε την οικογένειά σου. Μη φοβάσαι!!

Σ αγαπώ!!  Χάρης Λεμπιδάκης