Το 2000 που αποφάσισε το BBC να γυρίσει αυτό το ντοκιμαντέρ για τους Duran Duran, το συγκρότημα που ενσάρκωσε το περιεχόμενο της love to hate μυθολογίας της αμαρτωλής δεκαετίας του ’80 (κι εν πολλοίς την πήρε και στο λαιμό του) ήταν εντελώς εκτός επικαιρότητας.

H Capitol/EMI τους είχε παρατήσει, o Johnny Taylor είχε εγκαταλείψει επίσης, η μπάντα είχε υπογράψει συμβόλαιο με μια θυγατρική της Disney ονόματι Hollywood Records. Εκεί κυκλοφόρησε το, όχι και τόσο κακό μα εντελώς απαρατήρητο, Pop Trash για πρώτη φορά χωρίς κανέναν από τους τρεις Taylor στη σύνθεσή του (που ηταν πια Simon Le Bon, Nick Rhodes και Warren Cuccurullo).

Όπως συνήθως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, φτάνοντας στο ναδίρ το παρελθόν ανασκάβεται με μεγαλύτερη ψυχραιμία, και χρονική απόσταση από τις υπερβολές της μεγάλης δόξας, και γίνεται πιο έγκυρη αποτίμηση.

Ναι, οι Duran Duran ήταν το αποκορύφωμα της πλαστικής δεκαετίας των ‘80s. Ναι, ήταν ο απόλυτος συμβολισμός του “style over substance”, έτσι όπως αποθεώθηκε από την κουλτούρα του MTV.

Ναι, ήταν το συγκρότημα που ταίριαξε κι εξέφρασε τον γιάπικο material world γιορτάζοντας ένα -πνιγμένο στη σαμπάνια και ντυμένο με εκκεντρικές δημιουργίες διάσημων σχεδιαστών – αμοραλιστικό lifestyle σπατάλης, την ώρα που τα μέλη του, εκτός από τα εφηβικά κοριτσίστικα δωμάτια, έσωζαν και τον κόσμο στα Live Aid πανηγύρια. Περισσότερα…

Πηγή : http://popaganda.gr